tariqante

19 Σεπ 2010

HDR Tutorial

Από καιρό σκεφτόμουν να γράψω ένα άρθρο σχετικά με το HDR και να μοιραστώ το τρόπο που φτιάχνω εικόνες όπως οι παρακάτω, αλλά να πω την αλήθεια το ξέχασα και το θυμήθηκα ξανά τώρα.

Αγροτικά μηχανήματα στα περίχωρα

Μονοπάτι προς τον καταράκτη του Λειβαδίτη
Ξεραμένες προσωρινές λίμνες κοντά στην παραλίας της Μάνδρας
Το HDR [High Dynamic Range] είναι κατά κάποιο τρόπο ο τρόπος που αντιλαμβάνεται το μυαλό μας τις εικόνες που βλέπουμε. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει την δυνατότητα να "βλέπει" τις εικόνες συνδυάζοντας τα πολύ φωτεινά και τα πολύ σκοτεινά σημεία τους. Χωρίς να το κουράζω περισσότερο, θα δώσω ένα απλό παράδειγμα:

Αν κοιτάτε ένα κτήριο και από πίσω του είναι ο ήλιος [δηλαδή έχετε μπροστά σας και τον ήλιο], και πάτε να το φωτογραφήσετε υπάρχουν δύο περιπτώσεις: είτε ο ουρανός θα είναι μπλε [σωστή φωτομέτρηση] και το κτήριο σκοτεινό-μαύρο [υποέκθεση], είτε ο ουρανός άσπρος-καμένος [υπερέκθεση] και το κτήριο θα απεικονίζεται κανονικά [σωστή φωτομέτρηση]. Η HDR μέθοδος μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε και τον ουρανό και το κτήριο σωστά εκτεθειμένα. Να παίρνουμε δηλαδή στην τελική εικόνα όλο το εύρος των φωτεινοτήτων στο κάδρο μας.

Πριν συνεχίσω να πω σε αυτό το σημείο ότι καλό θα ήταν όταν ετοιμαζόμαστε για μια τέτοια λήψη, να φωτογραφίζουμε ένα θέμα με όσο το δυνατόν περισσότερες διαφορετικές φωτεινότητες για να έχουμε όσο το δυνατόν πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Ας προχωρήσουμε στο πρακτικό της υπόθεσης.

Βήμα 0 - Τεχνικά

Καταρχήν τι χρειαζόμαστε για να κανουμε κατι τετοιο, από τεχνικής άποψης.
  • Μία φωτογραφική μηχανή κατα προτίμηση ψηφιακή και να είναι ικανή να μπορεί να δώσει τα Raw αρχεία, που περιέχουν περισσότερη πληροφορία σε αντίθεση με τα επεξεργασμένα jpeg.
  • Τρίποδα [προαιρετικά]
  • Ένα πρόγραμμα για HDR επεξεργασία [προτεινόμενο Photomatix]
  • To Photoshop ή κάποιο free όπως το Gimp [προαιρετικά]
  • Ηλεκτρονικό υπολογιστή [ναι είμαι χαζός :P]

Αφού έχουμε τα υλικά μας, ας μαγειρέψουμε λοιπόν. Εφόσον μιλάμε για φωτογραφία, ας βγάλουμε καμία. Χρειαζόμαστε τουλάχιστον 3 λήψεις από το ίδιο κάδρο. Και όταν λέω ίδιες εννοώ ίδιες, που σημαίνει ότι πρέπει στην καλύτερη των περιπτώσεων να χρησιμοποιήσουμε τρίποδα. Αν δεν έχουμε μπορούμε να στηρίξουμε κάπου την μηχανή μας, αφού σιγουρευτούμε ότι δε θα της συμβεί κάτι κακό, και να κάνουμε το σταυρό μας. Τελευταία και πιο τραγική περίπτωση, που όμως μου έχει φανεί πολύ χρήσιμη πολλές φορές, είναι να χρησιμοποιήσουμε το γρήγορο καρέ της κάμερας. Τι εννοώ; Η Nikon D300 που χρησιμοποιώ μπορεί και τραβάει 6 φωτογραφίες το δευτερόλεπτο. Χρησιμοποιώντας λοιπόν αυτή την δυνατότητα [συν μία άλλη ονομαζόμενη bracketing], μπορούμε να πάρουμε τις λήψεις που θέλουμε κάνοντας πολλούς σταυρούς. Είναι η πιο δύσκολη μέθοδος αλλά μου έχει φανεί χρήσιμη πολλές φορές, καθώς το να κουβαλάς τρίποδα μαζί σου παντού δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση.

Γενικά, όσο πιο πολύ πληροφορία από άποψη φωτεινότητας έχει η εικόνα μας τόσες περισσότερες εκθέσεις πρέπει να έχουμε. Τις περισσότερες φορές αρκούν τρεις. Αλλά καμιά φορά μπορεί να φτάσουμε μέχρι και τις 7. Σε αυτό το σημείο να πω επίσης ότι αφού κάνουμε τις λήψεις απαιτείται πολύ χρόνος στο υπολογιστή, υπομονή και όρεξη :) Επίσης, επειδή έχουμε να κάνουμε με πολλά και πολύ βαριά αρχεία, θέλουμε και μια σχετική υπολογιστική ισχύ. Και αν αντέχετε μέχρι εδώ ας συνεχίσουμε.

Ωραία μας τα πες αλλά τι φωτογραφίες τραβαμε; Φωτομετρούμε το κάδρο μας και κάνουμε λήψεις -1 +1 στοπ, -2 +2 στοπ, -3 +3 στοπ κλπ και φυσικά μία στο 0.


Αυτό το καταφέρνουμε κατα προτίμηση αλλάζοντας την ταχύτητα. Προτιμούμε να κρατάμε το διαφραγμα σταθερό όπως και την ευαισθησία του αισθητήρα [iso]. Όποτε αν θέλουμε να υπερεκθέσουμε [+1 +2 ...] βάζουμε πιο αργή ταχύτητα και όταν θέλουμε να υποεκθέσουμε πιο γρήγορη. Εδώ να πούμε ότι η καλύτερη λύση είναι τα Raw αρχεία της μηχανής [πχ nef για Nikon] και χαμηλά iso [<400]. Σίγουρα η δουλειά γίνετε και με jpeg και iso>400 αλλά πιστέψτε με, το αποτέλεσμα δε συγκρίνεται. Και έχουμε τα αρχεία μας έτοιμα για επεξεργασία στον υπολογιστή.


Σημείωση: Προσοχή στα αυτόματα της μηχανής. Προτιμούμε ρυθμίσεις όπως white balance να ρυθμίζονται χειροκίνητα και όχι αυτόματα γιατί μπορεί να καταλείξουμε με εικόνες που δε θα κάνουν τη δουλειά τους.

Από δω και στο εξής η διαδικασία που θα περιγράψω είναι ο δικός μου δρόμος. Σίγουρα μπορεί κάποιος άλλος να βρει τον δικό του.


Βήμα 1 - Photomatix

Απαραίτητο software είναι ένα πρόγραμμα που θα πάρει τις πολλαπλές εκθέσεις και θα μας δώσει ένα αρχείο, αποτελεσμα του συνδυασμου τους. Δεν υπάρχουν πολλά προγράμματα που το κάνουν αυτό. Το πιο δημοφιλές και που προτιμώ, είναι το Photomatix.

Επιλέγουμε λοιπόν Process->Generate HDR και ανοίγουμε τις εικόνες. Το δεύτερο παραθυρο επιλογών φαίνεται στην κάτω εικόνα.

Πατάμε OK και τώρα περιμένουμε ανάλογα με το ποσες οι φωτογραφίες, πόσες επιλογές δώσαμε και με τον υπολογιστή που έχουμε...Και πατάμε στο "Tone Mapping" [δεν έχουμε και άλλες επιλογές]


Αυτό είναι το περιβάλλον της έκδοσης 3.2 και διαφέρει λίγο ως προς την εμφάνιση κυρίως με τις προηγούμενες εκδόσεις. Αλλά οι ρυθμίσεις παραμένουν ίδιες. Μπορείτε να δείτε τις τιμές που χρησιμοποιώ συνήθως. Γενικά ρυθμίζω τα 4 πρώτα sliders και λίγο πιο κάτω το Gamma. Τα υπόλοιπα τα αφήνω στο 0 γιατί προτιμώ να τα κάνω χειροκίνητα ο ίδιος στο Photoshop αργότερα. Γενικά, μόνο με αρκετές δοκιμές καταλαβαίνεις τι ακριβώς κάνει η κάθε ρύθμιση, γι’ αυτό δε θα μπω στην διαδικασία να τις αναλύσω. Άσε που θα έγραφα μέχρι του χρόνου...Αυτάάά και πατάμε Process...και περιμένουμε...

Συχνά δεν έμενα ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα και ξαναδοκίμαζα την τύχη μου. Αφού τελειώσει λοιπόν η επεξεργασία, Save as την εικόνα. Προσωπικά, συνήθως (99%) την «σώζω» ως .Tiff στα 16 bit καθώς η επεξεργασία μετά είναι πιο ανώδυνη. Και η δουλειά μας στο Photomatix έχει τελειώσει.


Βήμα 2 - Photoshop

Πριν ξεκινήσουμε, ας περιγράψω την διαδικασία που ακολουθώ από δω και κάτω. Κατά το 99% των περιπτώσεων το αποτέλεσμα του Photomatix δεν με ικανοποιεί. Γι’ αυτό το λόγο γίνεται και η χρήση κάποιου προγράμματος επεξεργασίας εικόνας που έχει την δυνατότητα των layers. O λόγος είναι ότι τις περισσότερες φορές το αρχείο που δίνει το Photomatix είναι πολύ εξωπραγματικό και θέλω να επαναφέρω κάπως τις φωτεινότητες στα διάφορα σημεία της εικόνας, να τονίσω περισσότερο τα σημεία που θέλω και να κρύψω άλλα.

Γιαυτό το λόγο χρησιμοποιώ τα αρχικά αρχεία Raw, όποια κρίνω ότι θα μου κάνουν τη δουλειά μου, τα κάνω export [είτε με το Photoshop είτε με το Capture ΝΧ], και τα ανοίγω όλα σε ένα αρχείο στο Photoshop. [Μία καλή περίπτωση για να γίνει αυτό είναι η εντολή File->Scripts->Load files into Stack του Photoshop. Αφού σιγουρευτώ ότι τα layers είναι ευθυγραμμισμένα μεταξύ τους προσθέτω μάσκες σε όλα. Κάτω στα layers βρίσκεται η εικόνα του Photomatix. Βάφουμε λοιπόν στις μάσκες των layers με άσπρο για να εμφανίσουμε και με μαύρο για να κρύψουμε.


Όταν μείνουμε ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα, κάνουμε flatten την εικόνα και την επεξεργαζόμαστε. Νομίζω πως από δω και πέρα είναι στο προσωπικό γούστο του καθενός πως θα συνεχίσει. Προσωπικά, αυξάνω το contrast της εικόνας τοπικά και συνολικά με διάφορους τρόπους [brightness/contrast, curves, dodging/burning κλπ], εφαρμόζω φίλτρα αφαίρεσης του θορύβου που δημιουργείται μετά από τόση επεξεργασία κ.λπ.


Εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο κοντά στη Γαλάνη Ξάνθης


Κάπου εδώ δείτε τι έχετε κάνει σε σχέση με τις αρχικές λήψεις και αν μείνετε μα***ες μάλλον είστε σε καλό δρόμο :D

Τέλος, να πούμε ότι το HDR απογειώνει μία λήψη, αλλά αν αυτή δεν είναι από μόνη της καλή τότε το αποτέλεσμα δε πρόκειται να είναι καλό, όση επεξεργασία και να του κάνουμε. Γιαυτό αφιερώστε περισσότερες ώρες με τις μηχανές σας παρα με τον υπολογιστή σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου