tariqante

15 Μαρ 2009

Του Φίλμ ορ νοτ του φιλμ / To Film or not To Film

Ξεκίνησα να ασχολούμαι με την φωτογραφία πριν περίπου 6 χρόνια. Η πρώτη μου προσπάθεια έγινε σχεδόν με αποτυχία προσπαθώντας να χειριστώ μία παλιά χειροκίνητη Zenit. Κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής στα νησιά του Ιονίου, η αλλαγή του φιλμ στην κάμερα δεν είχε και πολύ επιτυχία με αποτέλεσμα ένα ατράβηχτο φιλμάκι.



Βλέποντας τα σκούρα, αγόρασα μια P&S κάμερα, μία Canon A75. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος. Χιλιάδες λήψεις εντός και εκτός σπιτιού, εντός και εκτός Ελλάδας.



Όπως κάθε έρωτας όμως έφτασε στην κορυφή του και τότε εμφανίστηκε ένας καινούριος, Nikon D50. Μία DSLR μου άνοιγε καινούριους ορίζοντες. Γρήγορες ταχύτητες, καλύτερο δυναμικό εύρος, χρήσιμη στα υψηλά ISO, εναλλάξιμοι φακοί.



Είχα παραδοθεί έκπληκτος στις δυνατότητές της. Αλλά πάντα υπήρχε μέσα μου το σκουλήκι που με έτρωγε. Αυτό της πρώτης αποτυχημένης προσπάθειας χρήσης της φιλμάτης Zenit.

Ύστερα ήρθε η Nikon D300. Ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες. Εκεί ήταν όμως που ανακάλυψα τι έχανα τόσο καιρό. Ευρυγώνιο εναντίον πραγματικού ευρυγώνιου, full frame εναντίον του crop αισθητήρα των ψηφιακών.

Στα χέρια μου τότε έπεσε μία Nikon F90X με έναν Nikkor 20mm f/2.8 Ai-s. Μόλις κοίταξα από το σκόπευτρο, είδα πραγματικά τον κόσμο με άλλο «μάτι».




Αυτό που έβλεπα για να μπορέσω να το δώ με την D300 θα έπρεπε να είχα ένα φακό με εύρος 13mm. Σε αυτό το σημείο να εξηγήσω μερικά βασικά πράγματα όσο πιο απλά γίνεται.

Όλα έχουν να κάνουν με την επιφάνεια στην οποία προσπίπτει η εικόνα μέσω του φακού. Ο συγκριμένος φακός μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σε φιλμ είτε σε ψηφιακό αισθητήρα. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος σημασία έχει η επιφάνεια του φωτο-ευαίσθητου υλικού.

Η εστιακή απόσταση ενός φακού ορίζεται ως η απόσταση σε χιλιοστά (mm) από το κέντρο του φακού μέχρι την επιφάνεια του αισθητήρα ή του φιλμ, όταν το αντικείμενο προς φωτογράφηση είναι εστιασμένο. Ο φακός προβάλει ένα τμήμα της σκηνής πάνω στο φωτο-ευαίσθητο υλικό. Το οπτικό πεδίο καθορίζεται από την οπτική γωνία του φακού στο κάδρο και μπορεί να μετρηθεί οριζόντια και κατακόρυφα. Φωτο-ευαίσθητα υλικά με μεγαλύτερη επιφάνεια μπορούν να καταγράψουν μεγαλύτερο μέρος του κάδρου. Η εστιακή απόσταση σχετίζεται συνήθως με αυτή του φιλμ λόγω της δημοτικότητας του. (πηγη dpreview.com)




Στην παρακάτω εικόνα μπορούμε να δούμε τη διαφορά μεταξύ της επιφάνειας του φίλμ και αυτή του αισθητήρα μιας ψηφιακής SLR (πχ D300,D80 κλπ). Ο ίδιος φακός δίνει στην επιφάνεια του φιλμ όλη την εικόνα, ενώ στην επιφάνεια ενός ψηφιακού αισθητήρα APS-C δίνει το μικρό κάδρο. Η διαφορά πιστεύω ότι είναι εμφανής.



Όπως εμφανής ήταν και ο λόγος που έπαθα αυτό το σοκ. Στη συνέχεια ακολούθησε δανεισμός του σετ αυτού (Nikon F90X + Nikkor 20mm f/2.8 Ai-s) και πήρα τους δρόμους.









Αυτό ήταν το είχα πάρει απόφαση μετά από το πρώτο σκανάρισμα. Δεν ήταν μόνο τελικά η δυνατότητα για πραγματικό ευρυγώνιο. Κάτι περισσότερο μου έκανε κλικ.

Καταρχήν τα χρώματα. Το φιλμάκι (στην περίπτωσή μου Fujifilm Superia 200) είναι καλιμπραρισμένο όσο αναφορά την ισορροπία λευκού. Το πράσινο είναι πράσινο το κόκκινο κόκκινο. Κάτι που συνήθως με το Auto White Balance των ψηφιακών μηχανών. Πάντα έχει μία απόκλιση (προς το κίτρινο βλέπε Nikon, είτε προς το κυανό βλέπε Canon), πραγμα που σε φέρνει σε πολύωρη επεξεργασία στον υπολογιστή. Χρόνος για φωτογραφίες όχι για διόρθωση στον υπολογιστή :D.









Μετά έχουμε τα highlights. Τα μέρη της εικόνας που τείνουν προς το ασπρο με αποτέλεσμα την έλλειψη λεπτομέρειας εκεί. Πουθενά κάτι τέτοιο. Αν και το εργαστήριο ξέρει τι κάνει, θα έχεις λεπτομέρεια και στα πιο λευκά σημεία της εικόνας και στα σκοτεινά επίσης. Και εδώ έχουμε και το δυναμικό εύρος. Ναι ισχύει ότι το ψηφιακό έχει μεγαλύτερο δυναμικό εύρος. Νομίζω μπορεί να σου δώσει 5 στοπ πάνω και κάτω από αυτό που φωτομέτρησες. Το θέμα είναι όμως πώς όλη η πληροφορία συμπιέζεται στα άκρα. έχοντας μεν μεγαλύτερο contrast αλλά χάνεις όλα τα ενδιάμεσα στοπ (ή φωτεινότητες). Στο φιλμ αυτό είναι παρελθόν. Όλες οι ενδιάμεσες φωτεινότητες είναι εκεί είτε στα πιο φωτεινά είτε στα πιο σκοτεινά σημεία της εικόνας.









Θα μπορούσα να μιλάω πολύ για περισσότερες διαφορές μεταξύ ψηφιακού και φιλμ. Δε θα το κάνω, καλύτερα δείτε εδώ και εδώ, εγώ προτιμώ να τραβήξω μερικά φιλμάκια ακόμη...






1 σχόλιο: